Het gaat gebeuren!

Jawel, jawel! Op 23 oktober 2011 gaat het gebeuren, dan verhuizen we naar Curaçao! Zo gek kan het leven dus lopen. Na een klotenzomervakantie (excuséz-le-mot) ging het allemaal snel. Michelle stelde op een mooie zaterdag voor: zullen we in de herfstvakantie vertrekken? Mijn antwoord was natuurlijk 'ja'. En vervolgens ging het hele spel op de wagen. In juli had ik een aanbod gekregen van de Curaçaose krant Amigoe. Ik kon er sportredacteur worden. Als er nou een baan is die me op het lijf geschreven is, dan is het die wel natuurlijk. Maar ik kon niet weg... Ik kon pa en de familie niet in de steek laten natuurlijk. Bovendien, ons huis was nog niet verkocht en daar zaten we toch ook een beetje op te wachten. Bij Amigoe gaven ze aan nog wel wat geduld te willen betrachten, maar niet eindeloos natuurlijk. Ook daarom, maar vooral omdat Michelle's moeder ook ernstig ziek is, besloten we in de herfstvakantie te gaan verhuizen. Hoe dan ook. Al hadden we met de bolderkar naar Schiphol gemoeten...

Toen ging het allemaal snel. Ik verzocht Amigoe om hun aanbod concreet te maken en dat gebeurde razendsnel. Binnen een paar dagen waren we eruit. Vervolgens meldde zich een kandidaat om het huis te huren en vervolgens ook een koper, hetgeen naadloos in elkaar kon overlopen. Geweldig! Er zijn op dit moment voor wat betreft de verkoop nog wel wat slagen om de arm, maar het ziet er allemaal goed uit. We gaan er dus vanuit dat alles in kannen en kruiken is.

Sinds begin september zijn we van alles aan het regelen, opruimen en inpakken. De verhuizer is geregeld, de vlucht is geregeld, de hond kan mee en de auto is ook verkocht. Lekker allemaal.

Dus: op 23 oktober vliegen we. We hebben voor voorlopig een huurauto geregeld en zullen de eerste week moeten gebruiken om op Curaçao van alles te regelen, waaronder nog altijd een school voor Estiven (en een 'werkvergunning, inschrijving, verzekering, bankrekening, internetverbinding thuis, mobieltjes en nog veel meer). Die school is nog altijd een lastige. Omdat Estiven nog geen twee jaar geleden is overgeschakeld van Spaans op Nederlands willen we het hem niet aandoen om nu naar een school te moeten waar Papiamento als instructietaal geldt. Natuurlijk, hij moet en zal Papiamento leren, maar onderwijs in die taal, dat is een brug te ver, vinden we. Probleem is echter dat alle Nederlandstalige scholen 'vol' lijken te zitten. 'Vol is vol'... Gatver. Maar oké, ook dat zal wel goed komen toch?

Curaçao steeds dichterbij

Om maar met de deur in huis te vallen: mijn vader is overleden. Een zware klap voor ons allen. Nadat bij hem een ernstige ziekte was geconstateerd eind april, leek het er toch op dat hij door behandelingen zijn leven flink kon rekken, wel tot twee jaar. De behandelingen werken echter averechts en de laatste weken ging het snel. Op 1 augustus blies hij zijn laatste adem uit.

Van mijn schoonmoeder op Curaçao nog weinig nieuws. Michelle is een week bij haar geweest om met eigen ogen te zien hoe haar moeder ervoor staat én om te proberen een goed beeld te krijgen van de exacte situatie en behandelmogelijkheden. In het laatste is ze helaas niet geslaagd.

Het leven speelt vreemde spelletjes, want precies in de periode dat mijn vader ineens hard achteruit ging, kreeg ik de baan van mijn dromen aangeboden. We zijn nu alles aan het werk aan het stellen om te trachten zo snel mogelijk te verhuizen, maar zijn daarbij afhankelijk van derden: van mensen die ons huis willen kopen, of huren, mochten we besluiten daartoe over te gaan. Voorwaarde daarvoor is wel dat we over de financiën beschikken om te kunnen verhuizen.

Kortom, Curaçao komt steeds dichterbij. Zo lijkt het tenminste...

Curaçao nog ver weg?

We hadden zo gehoopt in juli of augustus naar Curaçao te vertrekken. Het gaat er niet van komen helaas. We zitten nog steeds met ons huis en alhoewel we begrijpen dat er een giga-woningmarktcrisis is, hadden we toch gedacht dat we relatief gemakkelijk van ons huis af zouden komen. Goed, we blijven hopen op die ene die héél graag in Berkel-Enschot woont, aan een prachtig parkje, tussen allemaal gezellige mensen.

Dan nieuws van het ziekenfront. Mijn pa wordt inmiddels behandeld. Beter kunnen ze hem niet maken, zijn leven verlengen wél. De behandelingen zijn zwaar natuurlijk, maar hij slaat er zich goed doorheen tot nu toe. De eerste chemo-behandeling moesten ze staken omdat hij er hartklachten van kreeg. Vervolgens werd er heel enthousiast gesproken over opereren, maar een week en een scan later gaf men aan dat het toch beter was eerst verder te gaan met chemotherapie. Een ander middel.

We zijn nu in afwachting van een definitieve diagnose bij mijn schoonmoeder. Zij (woonachtig op Curaçao) is eveneens ernstig ziek. Het zit ook bij haar in de lever, al weten we nog niet van de hoed en de rand. Eind deze week horen we het precieze verhaal waarschijnlijk en ook wat voor behandelingen zij moet ondergaan.

Mocht het allemaal erg negatief uitpakken, dan zullen we welhaast genoodzaakt zijn om te gaan forceren voor wat betreft ons huis. Misschien moeten we het wel gaan verhuren, op basis van de leegstandswet dan, want anders wordt het een heel lastig verhaal, hebben we ons laten vertellen.

Ondertussen kunnen we niets concreets regelen met (potentiële) klanten, werkgevers en scholen op Curaçao. Gelukkig heb ik mijn contract met NAC kunnen verlengen, dus dat verlicht in elk geval de financiële druk. Ik moet wel een opvolger inwerken, die er direct kan staan als wij vertrekken.

Zij die iemand weten voor ons huis, gelieve dit z.s.m. door te geven: http://www.funda.nl/koop/berkel-enschot/huis-47166299-den-herd-20/

Verder zijn we gewoon blij, hoor! We zijn gezond, hebben werk en een dak boven ons hoofd. Bovendien zijn we blij met elkaar, alle vier! En dat is natuurlijk het allerbelangrijkste.

Curaçao, here we come! Maar wanneer?

We gaan dus naar Curaçao verhuizen. Vraag is alleen nog wanneer. Op dit moment hangen we zo'n beetje tussen Nl en Curaçao, figuurlijk gesproken. Huis te koop, maar nog niet verkocht. Bezig met werk hier en daar. Pa (in NL) ziek. School Estiven nog onduidelijk. Dussss...

Nog altijd gaan we het liefst in juli of augustus.Maar of we dat halen? Het zit zo: ik ben freelancer en ik werk in het voetbal. Mijn contract loopt dus per 1 juni af en ik heb besloten om niet te verlengen. Logisch, want we gaan naar Curaçao verhuizen. Toen we vorige zomer besloten om deze stap te wagen, hadden we het idee dat we binnen de kortste keren van ons huis af zouden zijn. Ook logisch, want we zitten in een lekkere prijsklasse, we wonen in een heerlijk dorp, aan een mooi plein en in een leuk huis. Check zelf: http://www.funda.nl/koop/berkel-enschot/huis-47844654-den-herd-20/

Maar dat valt dus even tegen, tot onze grote verbazing. Natuurlijk weten we dat NL langzaam opkrabbelt uit een vrij heftige crisis en dat de huizenmarkt het moeilijk heeft. Maar toch... Dwaas ook van de regering dat ze de huizenmarkt niet stimuleren door eens wat goed nieuws te brengen. Er hangt zoveel aan vast! Het zou de economie een enorme boost geven als de verkoop van woningen weer op gang zou komen. Bovendien: economie is vooral emotie. Is afhankelijk van rollend geld. Dus willen we de crisis echt achter ons laten, dan moeten we vertrouwen hebben en het geld laten rollen. Hoeveel mensen niet tegen ons hebben gezegd: 'oooh gaaf huis! Maar ik ga in deze tijd mijn huis niet te koop zetten en dus zeker geen huis kopen.' Ja hallo! Als iedereen zo denkt, dan gebeurt er dus niks. Wordt er geen huis verkocht, met alle gevolgen van dien. Noem mij een simpele ziel, maar ik zeg: gaan met die banaan, mensen!

En dan preek ik heus niet alleen voor eigen parochie. Ook natuurlijk, maar niet louter.

Maar goed, we blijven erop vertrouwen dat er binnenkort iemand met ballen opstaat. Iemand die héél graag aan Den Herd wil wonen. En terecht, want wij zouden het plein niet verlaten als het niet voor Curaçao was. hebben we altijd gezegd. En dus gaan we er ook nog altijd vanuit dat we het de komende maanden héél druk krijgen. Want zodra zich iemand aandient, dan zal het allemaal snel gaan. Mocht dat niet het geval zijn, dan gaan we kijken wat we doen. Met dat scenario houden we nog geen rekening, maar gaan er in de maand mei over nadenken. Is verhuren een optie? Liever niet. We willen dingen afwerken voor we aan iets nieuws beginnen. Aan de andere kant: we willen ook niet (af-)wachten.

Hoe dan ook, de komende weken wordt veel duidelijk. Dat moet ook wel, want het is zo juli/augustus. En we hebben er onveranderd heel veel zin in! Curaçao, here we come!

School op Curaçao, eeeeh

We gaan dus verhuizen naar Curaçao. 'Emigreren' verbetert mijn vrouw me regelmatig. Opmerkelijk, want zij gaat als het ware naar huis. Ze is op Curaçao geboren uit Curaçaose ouders en heeft er tot haar twintigste gewoond. Oké, inmiddels woont ze langer in NL dan dat ze daar heeft gewoond, maar toch. We gaan dus emigreren.

"Ooooh", zei laatst de ouder van een kindje bij Estiven in de klas. "Maar daar spreken ze ook Nederlands toch?" En dus hoeven we ons nergens zorgen over te maken...

Over school gesproken: ik ben de afgelopen maanden bezig geweest om een school voor Estiven te vinden. Onze kleine man is vijf en zit momenteel in groep twee van Groot Berkeloo, één van de drie basisscholen in Berkel-Enschot. De goede rekenaar onder u zal beseffen dat Estiven dus volgend jaar naar groep drie (dat is: 3) gaat. Dat heb ik dus ook duidelijk gemaild aan de school van keuze op Curaçao: de Albert Schweitzer Basisschool. Ik had contact met de adjunct-directrice, dus dat moest helemaal goed komen.

Niet dus. Er is geen plaats. En ook niet op de Johan van Walbeek, noch op de Marnix, noch op de Vigdis Jonckheer Mensing. Allemaal vol. Communiceren met die scholen via internet, het is niet aan te raden. Als je al antwoord krijgt, is het erg summier en bepaald niet van harte. En de adjunct-directrice van de Albert Schweitzer liet ineens weten dat ze niet begrepen had dat het om een plaats in groep drie (3 dus) ging en dus zou ze de toegezegde inschrijvingsformulieren niet toesturen, want er was gewoon geen plaats.

De Johan van Walbeek liet weten dat we toch écht zelf langs moesten komen om Estiven in te schrijven en dat het vervolgens zeer onzeker was dat hij ook daadwerkelijk aangenomen zou worden. Ook de Johan van Walbeek zit namelijk vol.

Punt is dat het hier Nederlandstalige scholen betreft. Er zijn genoeg andere scholen, maar daar wordt onderwezen in het Papiamento. Die keuze is ergens begin jaren negentig gemaakt, volgens mij. Prima. Maar voor Estiven is dat geen optie. Let op! Ik wil wel dat Estiven Papiamento leert, want alleen als je die taal beheerst, kun je daadwerkelijk deelnemen aan het leven op Curaçao. Kun je het niet, dan behoor je tot de Nederlanders... En ja, dat wil je niet als je op Curaçao gaat wonen. Lijkt mij.

Maar Estiven heeft net Nederlands geleerd. En snel. Binnen een jaar spreekt hij nu (vrijwel) foutloos Nederlands. Dus om hem nu opnieuw met een vreemde taal te confronteren, waarin hij dus onderricht krijgt, dat lijkt ons niet goed voor zijn ontwikkeling. Vandaar de keuze voor een Nederlandstalige school.

Er zijn ook genoeg (andere) Curaçaoënaars die hun kind bewust op een Nederlandstalige school hebben ingeschreven, ieder zo om zijn eigen reden(en). Maar goed, er zijn te weinig Nederlandstalige scholen en/of men wil/kan niet uitbreiden. Ik zou zeggen: als er zo'n enorm aanbod is, trek een leerkracht aan en huppekee gaan met de banaan, maar misschien(waarschijnlijk) is dat te simpel gedacht.

Er zijn wel andere Nederlandstalige scholen - hele goeie zelfs! - maar dat zijn zogenaamde privé-scholen. Scholen voor Nederlanders vooral. En ja, als je dáár je kind naar toe stuurt, hoor je er al helemaal niet bij. En als er één ding is dat we niet willen is het: er NIET bij willen horen. Iets anders: een jaartje op zo'n privéschool kost je een slordige 12.000 gulden (5.000 Euro), dus dat is nogal.

Wordt vervolgd. Een goede vriendin én vriend gaan nu kijken wat ze voor ons kunnen betekenen.

Te koop: huis in Berkel-Enschot!

Nu doen, zou ik zeggen! Als je graag in Nederland woont, dan is Den Herd 20 te Berkel-Enschot het beloofde land. Berkel-Enschot is een prachtig, rustig dorp op een steenworp afstand van Tilburg. Aan Den Herd 20 staat een leuk, mooi en warm huis in een geweldige buurt. Het huis ligt aan een prachtig plein dat de allure heeft van een park. Super voor kinderen! De mensen aan het plein zijn erg gezellig. Altijd in voor een praatje en jaarlijks voor een gezellig Pleinfeest of een goed verzorgde fietstocht. Of iets dergelijks. En vrijheid, blijheid natuurlijk.

Ja, wij wonen daar nu. En wij gaan weg. We hebben altijd gezegd: 'We gaan hier pas weg als we naar Curaçao gaan' en dat moment is nu aangebroken. Wij vertrekken. Op naar een nieuw avontuur.

En dus maak ik van Curaçao Krónika een persoonlijk blog. Onze krónika op Curaçao. Maar nu nog in Nederland, ons voorbereidend op ons vertrek. Dus.

Waarom gaan we naar Curaçao? Die vraag krijgen we dagelijks. Het antwoord is simpel: 'omdat we er zin in hebben'. De volgende vraag luidt dan: 'en wat gaan jullie daar doen?' Meestal halen we dan onze schouders op. Niet omdat we het niet weten, maar omdat we het nog niet precies weten. Of zeker weten. Daar ga ik nu echter nog niet over uitweiden. Dat doe ik later. Ik houd het nog even spannend.

Eerst maar eens ons huis verkopen.

Van der Wiel enige Antilliaanse vertegenwoordiger op WK

Op het volgende WK - in Brazilië - zullen het er vast meer zijn (Anita, Fer), maar in Zuid-Afrika geldt Gregory van der Wiel als de enige vertegenwoordiger van de Antillen. Van der Wiel is dan nog een 'halve'. Zijn vader komt van Curaçao, zijn moeder is Nederlandse. Neemt niet weg da hij zich meer Antilliaans dan Nederlands voelt.
Van der Wiel seelt nu nog bij Ajax, maar het is zeer de vraag of dat komend seizoen ook nog het geval zal zijn. De jonge rechtsback (22) mag zich verheugen in de warme belangstelling van topclubs uit Engeland, Italië en Spanje. De geruchten willen zelfs dat Barcelona verregaande interesse in hem zou hebben.

Voormalig Barcelona-speler en huidig assistent-coach van oranje Frank de Boer denkt dat Van der Wiel het beste nog een jaar bij Ajax kan blijven. "Hij speelt ontzettend goed en bij het Nederlands elftal presteert hij net zo goed als bij Ajax", zegt De Boer. "Hij gaat een geweldige toekomst tegemoet. Hij speelt offensief, is snel en fysiek sterk. Hij moet evenwel ook nog veel leren. Daarom is mijns inziens nog te vroeg voor een transfer. Ik denk dat hij nog een jaar moet blijven, al heeft hij bewezen dat hij het niveau van een topclub aankan. Hij heeft mij nog niets gevraagd over Barcelona. Gregory richt zich volledig op het WK en daar doet hij goed aan", aldus De Boer.